12. útgáfa
Read in English    
12. mars 2021




Flokkar
Höfundar
  • Elínborg Harpa
  • Elinóra Guðmundsdóttir
  • Hildur Hjörvar
  • Lenya Rún Taha Karim
  • Eva Sigurðardóttir
  • Berglind Brá Jóhannsdóttir
  • Gyða Guðmundsdóttir
  • Steinunn Ólína Hafliðadóttir
  • Tinna Eik Rakelardóttir
  • Alda Lilja
  • Aldís Amah Hamilton
  • Alex Louka
  • Alexandra Dögg Steinþórsdóttir
  • Allsber
  • Alma Dóra Ríkarðsdóttir
  • Amanda Líf Fritzdóttir
  • Anna Helga Guðmundsdóttir
  • Anna Kristín Shumeeva
  • Anna Margrét Árnadóttir
  • Anna Stína Eyjólfsdóttir
  • Antirasistarnir
  • Ari Logn
  • Armando Garcia Teixeira
  • Ármann Garðar Teitsson, Derek T. Allen og Jonathan Wood
  • Ásbjörn Erlingsson
  • Ásgerður Heimisdóttir
  • Áslaug Vanessa Ólafsdóttir
  • Áslaug Ýr Hjartardóttir
  • Bergrún Adda Pálsdóttir
  • Bergrún Andradóttir
  • Birgitta Þórey Rúnarsdóttir
  • Birtingarmyndir
  • Bjargey Ólafsdóttir
  • Björgheiður Margrét Helgadóttir
  • Brynhildur Yrsa Valkyrja
  • Carmen og Neyta
  • Chanel Björk Sturludóttir
  • Daisy Wakefield
  • Derek T. Allen
  • Díana Katrín Þorsteinsdóttir
  • Díana Sjöfn Jóhannsdóttir
  • Donna Cruz
  • Elín Dögg Baldvinsdóttir
  • Elinóra Inga Sigurðardóttir
  • Elísabet Brynjarsdóttir
  • Elísabet Dröfn Kristjánsdóttir
  • Elísabet Rún
  • Embla Guðrúnar Ágústsdóttir
  • Eva Huld
  • Eva Lín Vilhjálmsdóttir
  • Eva Örk Árnadóttir Hafstein
  • Eydís Blöndal
  • Eyja Orradóttir
  • Fidas Pinto
  • Flokk till you drop
  • Freyja Haraldsdóttir
  • Glóey Þóra Eyjólfsdóttir
  • Guðný Guðmundsdóttir
  • Guðrún Svavarsdóttir
  • Gunnhildur Þórðardóttir
  • Halla Birgisdóttir
  • Halla Birgisdóttir, Viktoría Birgisdóttir og Gróa Rán Birgisdóttir
  • Harpa Rún Kristjánsdóttir
  • Heiða Dögg
  • Heiða Vigdís Sigfúsdóttir
  • Heiðdís Buzgò
  • Heiðrún Bjarnadóttir
  • Helga Lind Mar
  • Herdís Hlíf Þorvaldsdóttir
  • Hjördís Lára Hlíðberg
  • Hólmfríður María Bjarnardóttir
  • Hulda Sif Ásmundsdóttir
  • Indíana Rós
  • Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir
  • Inga Hrönn Sigrúnardóttir
  • Ingibjörg Ruth Gulin
  • Io Alexa Sivertsen
  • Iona Sjöfn
  • Íris Ösp Sveinbjörnsdóttir
  • Isabel Alejandra Díaz
  • Ísold Halldórudóttir
  • Joav Devi
  • Johanna Van Schalkwyk
  • Jóna Kristjana Hólmgeirsdóttir
  • Jóna Þórey Pétursdóttir
  • Jonathan Wood og Nökkvi A.R. Jónsson
  • Karitas Mörtudóttir Bjarkadóttir
  • Karitas Sigvalda
  • Klara Óðinsdóttir
  • Klara Rosatti
  • Kona er nefnd
  • Kristín Hulda Gísladóttir
  • Kristrún Ásta Arnfinnsdóttir
  • Lára Kristín Sturludóttir
  • Lára Sigurðardóttir
  • Lilja Björk Jökulsdóttir
  • Linni / Pauline Kwast
  • Magnea Þuríður
  • Margeir Haraldsson
  • María Ólafsdóttir
  • Mars Proppé
  • Miriam Petra
  • Nadine Gaurino
  • Natan Jónsson
  • Nichole Leigh Mosty
  • Ólöf Rún Benediktsdóttir
  • Perla Hafþórsdóttir
  • Ragnar Freyr
  • Ragnhildur Þrastardóttir
  • Rakel Glytta Brandt
  • Rauða Regnhlífin
  • Rebekka Sif Stefánsdóttir
  • Rouley
  • Sanna Magdalena Mörtudóttir
  • Sara Höskuldsdóttir
  • Sara Mansour
  • Sarkany
  • Sema Erla Serdar
  • Sigrún Alua Ásgeirsdóttir
  • Sigrún Björnsdóttir
  • Sigrún Skaftadóttir
  • Sigurbjörg Björnsdóttir
  • Silja Björk
  • Silla Berg
  • Sjöfn Hauksdóttir
  • Sóla Þorsteinsdóttir
  • Sóley Hafsteinsdóttir
  • Sóley Tómasdóttir
  • Sólveig Daðadóttir
  • Stefanía dóttir Páls
  • Stefanía Emils
  • Steinunn Ása Sigurðardóttir
  • Steinunn Bragadóttir
  • Steinunn Radha
  • Steinunn Ýr Einarsdóttir
  • Sunna Ben
  • Sunneva Kristín Sigurðardóttir
  • Sylvía Jónsdóttir
  • Tara Margrét Vilhjálmsdóttir
  • Tayla Hassan
  • Theodóra Listalín
  • Tinna Haraldsdóttir
  • Una Hallgrímsdóttir
  • Ungar Athafnakonur / UAK
  • Unnur Gísladóttir
  • Valgerður Valur Hirst Baldurs
  • Vigdís Hafliðadóttir
  • Viktoría Birgisdóttir
  • William Divinagracia
  • Wincie Jóhannsdóttir
  • Ylfa Dögg Árnadóttir
  • Þorsteinn V. Einarsson
  • Þuríður Anna Sigurðardóttir






  • Þetta var ósköp venjulegur dagur í annars tilbreytingarlausu barneignarleyfinu. Barnið okkar var rétt svo hálfs árs og allt gekk samkvæmt því óútreiknanlega. Ég hafði fengið æfingu með heim frá mæðrahópnum mínum sem sálfræðingur og hjúkrunarstarfsmaður sáu um. Þetta var bunki af miðum með mismunandi fullyrðingum og hvert foreldri átti svo að velja þrjá miða út frá því hvað þeim fannst mikilvægast í nýju lífi með barni, svo áttu foreldrarnir að tala saman um af hverju einmitt þessir miðar urðu fyrir valinu. Á einum af mínum miðum stóð eitthvað álíka: ‘ég vil halda áfram að vera ég sjálf’. Mér fannst það, ásamt tveimur öðrum fullyrðingum sem ég man ekkert hverjar voru, vera mikilvægast. 

    Þegar ég valdi miðann hugsaði ég ósjálfrátt til mömmu sem var hinum megin við gríðarstórt haf og sem ég saknaði ótrúlega mikið þá stundina. Ég hugsaði um allt sem hún hafði fórnað fyrir mig og systkini mín. 

    Ég var líklega ekki meira en svona átta ára þegar ég byrjaði að skammast mín fyrir mömmu þegar við fórum í sund. Mamma var ein af mjög fáum konum á Íslandi sem um miðjan tíunda áratuginn gekk í g-streng. Í tíma og ótíma tjáði hún líka ást sína og aðdáun á Hollywood stjörnum þessa tímabils: Daniel Day-Lewis, Kevin Costner og Mel Gibson sem var óþægileg áminning um að mamma væri kynvera, mér til mikils ama. 

    Syngja hátt (og vel) með útvarpinu, fara í vinnuna sem leikskólakennari á háum hælum og rífa kjaft við sjónvarpið, mamma var og er ekki þögul, heldur ekki þegar vinir okkar voru í heimsókn. Hún lét menningu (háa sem lága), stjórnmál og fréttir sig máli skipta og fannst hún sjálf skipta máli.

    Nokkrir strákar í hverfinu gerðu grín að því hvernig mamma var klædd; það var ekki auðvelt að láta framhjá sér fara, háa, marglita og röndótta sokkana við dr. martins skó, hatta og húfur hvert öðru eftirtektarverðara – svo ekki sé minnst á ótal hárliti og hárgreiðslur sem móðir mín hefur skartað. Þetta með klæðaburðinn sveið kannski mest þegar ég var á miðjum pre-teen árunum. Á sama tímabili varð mamma ástfangin af konu. Í einni svipan endaði slitrótt samband foreldra minna og önnur ljónynja flutti inn. Ég var gífurlega meðvituð, alltaf hrædd um hvað öðrum fyndist um hana og skildi ekki afhverju hún gat ekki bara verið einhver drapplituð mamma.

    Extravaganza er ágætt orð til að lýsa móður minni, samt er hún líka svo undur venjuleg og hlédræg — nánast feimin.






    Hún var öðruvísi en hinar mömmurnar en í langan tíma var það mín heitasta ósk að hún væri eins og þær. Mamma þverneitaði til dæmis alltaf að koma á jólaföndur í skólanum vegna þess að henni fannst það drullu leiðinlegt, eitthvað sem ég oftar en einu sinni grét mig í svefn yfir. Með þessu kenndi hún mér að standa með sjálfri mér, ég þarf ekki að mæta á jólaföndur til að vera góð mamma. 

    Mamma kenndi mér að konur eins og hún, sem skúra í leikskólanum eftir lokun, eru í g-streng eða ala upp börn einsamar, eru ekki minna virði en karlar í jakkafötum, að þær hafa nákvæmlega jafn mikinn rétt á því að tjá sig og að þeirra heimur er jafn mikilvægur.

    Þó svo að konur eignist börn eru þær ekki bara ‘mamma einhvers’, þær eru líka þær sjálfar og það er þess virði að huga að því. 

    Mamma mín hélt alltaf áfram að vera hún sjálf, þó svo hún ætti þrjú börn fyrir þrítugt og líka þegar aðrir (lesist móðir hennar, amma mín) reyndu að troða henni í kassa. Mamma mín sagði aldrei ‘af því bara’ eða ‘svona er það bara’. Mamma mín spurði frekar: af hverju er þetta svona? Eða: er ekki hægt að breyta því? 

    Þegar ég var unglingur og búin að marínera í þó nokkuð mörgum tölublöðum af Veru og Vogue (tvö tímarit sem móðir mín var áskrifandi af) og búin að fá gamla og slitna útgáfu af femíníska doðrantinum Kvennaklósettið eftir Marilyn French að láni hjá henni fór ég að kunna að meta þetta sjálfstæði. Hugrekkið og atorkuna við að sinna því hver maður er. Núna þegar ég sjálf er mamma reyni ég að fara að fordæmi móður minnar. Ég syng hátt með Eros Ramazzotti á brútallí lélegri ítölsku þegar ég elda mat, ég reyni að setja spurningarmerki við alla heteronormatívu þvæluna sem barnið mitt dregur með sér heim úr leikskólanum og ég set þarfir mínar og ástríðu ekki í síðasta sæti.

    Ég held að mömmu sé ekki sama um hvað öðrum finnst um sig en ég veit að henni þykir mikilvægara að fara sínar eigin leiðir. 

    Ég verð henni ævinlega þakklát fyrir að kenna mér að standa með sjálfri mér, þó svo mitt eigið barn eigi eftir að rúlla augunum yfir fatavali mínu í framtíðinni.














    Taktu þátt í að halda Flóru starfandi. Með því að styrkja Flóru útgáfu eflir þú jafnrétti og fjölbreytni í íslenskum fjölmiðlum, styður við nýsköpun kvenna ásamt því að verða hluti af okkar sívaxandi samfélagi.




    ** Kíktu við á Uppskeru, listamarkaðinn okkar **
















    Venjulega extravaganza