til baka

#  #  #  #  #

Ritstjórn Flóru
10. mars 2020



Á sunnudaginn síðastliðinn var Alþjóðlegur baráttudagur kvenna. Við í ritstjórn Flóru fögnuðum deginum í þremur mismunandi löndum


Í Kaupmannahöfn var býsna margt um að vera. Brostnar vonir Elinóru um að sjá pallborðsumræður tileinkaðar femínisma minnihlutahópa, þar sem mun færri komust að en vildu.

Kvöldinu hennar var því varið á baráttusamkomu kvenna þar sem m.a. sendiherra Íslands í Kaupmannahöfn, Helga Hauksdóttir steig í pontu og ræddi jafnréttismál og kvennakórinn eldaði mat fyrir viðstadda.  Þegar dagur var að kvöldi kominn og Elinóra kyssti börnin sín góða nótt eftir annasaman dag, spurði sonur hennar „mamma, afhverju vorum við pabbi einu strákarnir í dag?“

Í Rotterdam í Hollandi komu druslur saman og kröfðust lífs án ofbeldis og misréttis. Áhersla skipuleggjenda hollensku druslugöngunnar (e. Slutwalk) var á hópa sem hefur verið þrýst út á jaðarinn og voru pallborðsumræður í lok göngunnar þar sem öryggi minnihlutahópa var rætt af fólki úr minnihlutahópum. Kraftmikill og tilfinningaþrunginn dagur þar sem Eva lærði heilmargt.


#  #  #  #

Rebekka Sif Stefánsdóttir
@rebekkasifmusic
14. september 2019



velti fyrir mér vá
yfirvofandi vofu
hún fylgir mér

felur sig
í skugga mínum

nærir sig
á huga mínum

springur út
í iðrum mínum

nær heltaki
á raddböndum
slítur vefi
kúrir svo við kjarna

kallar
gólar
gengur
berserksgang

gengur
frá
mér


Mynd: Eva Sigurðardóttir


#  #  #  #

Díana Sjöfn Jóhannsdóttir
11. apríl 2019



Hár hennar fellur í stríðum straumum
Niður herðarnar, eftir andlitinu
Sveigir upp að kjálkalínu
eins og lokkar í fjallshlíðum sem skapa áfasta mynd í landslagi þjóðar
Það er heiðbjart ekkert rok engin rigning eins óvanalegt og það gerist
Samt liggur vandi heimsins á herðum hennar
Áhyggjur af heimi
þungi yfir tilveru

Áður en hún fór út í morgun passaði hún að brókin væri symmetrísk
Engar línur féllu á húð eða sæust á rassvasa
Að hárið væri í bylgjum eins og óstírlátt hafið, eins og snjóstraumarnir í Fjallinu
Broshrukkur velkomnar en allt annað forboðið í óraunhæfum kröfum sem fengnar voru í arf
Aldrei pils bara buxur uppháar klíp í kinnar til að fríska, svo út í vinnu númer eitt

Hún hefur áhyggjur af heimi og framtíð
Hvernig kröfurnar hafa skapað eilífan vítahring
Fjallið sést í skrifstofuglugganum en það er fjarlægt, ekki eitt með henni
Það hefur lent í markaðssetningu eins og allt annað
orðið að tákni, að ímynd
eins og hún


Mynd: Díana Sjöfn

mig dreymdi einu sinni.

og í drauminum átti ég barn.

mitt barn.

og það fékk freknurnar mínar

og rauðbirkna hárið mitt

og grænu augun mín

og allt það góða sem ég hef nokkurn tíma átt.

og barnið mitt stækkaði aldrei

en vitkaðist bara og vitkaðist

þangað til vitið þess hafði vaxið mér yfir höfuð.

og ég hélt á litla, vitra barninu mínu,

sem fékk freknurnar mínar

og rauðbirkna hárið mitt

og grænu augun mín

og allt það góða sem ég hef nokkurn tíma átt.

og litla, vitra barnið mitt horfði í augun mín.

grænt í grænt.

tók með litlu lófunum sínum um vangana mína og hvarf.

og ég sat eftir.

og freknurnar sem voru eins mínar

voru eins og duft í kjöltunni minni.

og ég vissi að ég ætti að gráta

en ég gerði það ekki

því þetta var ekki sorglegt fyrir konu eins og mig,

sem á sama tíma er hrædd við að eiga barnið

og hrædd um að geta aldrei átt barnið.


Mynd: Eva Sigurðardóttir